را وسيله‌اى براى برآوردن حاجات دنيوى قرار مىدهند با اينكه ايشان براى هدايت بشر آمده‌اند نه اينكه مسائل دنيوى مردم را حل نمايند ، چون مسايل دنيوى تابع وسائل طبيعى است و از همين باب است كه بعضىها وقتى به مزارات ( زيارتگاه‌ها ) و حرم‌ها مشرف مىشوند از قبور ائمه اطهار عليهم السلام حاجات دنيوى طلب مىكنند كه اين كار درست نيست و بدعت مىباشد ، زيرا ائمه عليهم السلام فقط واسطه امور معنوى مىباشند و ارتباطى به امور تكوينى ندارند » . آيا ائمه اطهار عليهم السلام در حال حيات و بعد از حيات ، تنها وسايل و بركات الهى در امور معنوى مىباشند و يا اينكه در امور دنيوى و تكوينى هم مىشود از آنها كمك خواست و آنها را وسيله قرار داد ؟ ج : باسمه جلت اسمائه قطع نظر از دارا بودن ولايت تكوينى براى امام كه عبارت است از تصرف در عالم ، ايجاداً و اعداماً ، عالم طبيعت نيز مُنقاد آن بزرگواران است ، البته نه به نحو استقلال ، بلكه در طول قدرت خداوند تعالى و اختيار او . خداوند مىفرمايد : در طلب حاجات « وَابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ » « 1 » يعنى واسطه قرار دهيد نزد پروردگار و آن واسطه اهل بيت عليهم السلام مىباشند و خداوند به واسطه آنها حاجات شما را برآورده مىنمايد . به همين دليل - مثلًا - در وقت كم آبى مىفرمايند : خدا را به حق امام زمان قسم بدهيد ، به واسطه آن بزرگوار باران رحمت الهى بر شما نازل مىگردد .

--> ( 1 ) . مائده : 35 . .